سفر

سفر تنها نمي زيبد چـــــــرا اي نوجوان رفتي ؟

ازاين شهر پراز غــــــوغا بسوي آسمان رفتي !

تو ميداني كـه انسان را دراين مامن بقائي نيست

ازاين ملك فـــــــــــنا تنها به شهر جاودان رفتي

به اشعارت نظر كــــردم پراز عشق خدائي بود

خوشا برحـالت اي "بارز" بسوي يار جان رفتي

درونت شعله ور بــــــــود پرزاحساسات انساني

به هركس مهربان بودي چرا اي مهربان رفتي ؟

بيا بنگر كه بابايت به هــــــــر جا اشك مي ريزد

بودي روح وروان وي چرا روح وروان رفتي ؟

بيا بنگر "مــــــوسوي "هم بيادت شعر مي گويد

زپيش دوستان خـــــــــود زجمع شاعران رفتي !

تبعيض

قطـــــــــره از چشمان من در آسمان تبخير شد

روح مـــــــــــن در اين هياهو باز در زنجيرشد

فصل سرد عاطفه هــــــــــــرگز نمي گردد بهار

مذهب و دير سعادت در وطـــــــــــــن تكفير شد

آبروي مي ريزد و خـــــون مي مكد اين احرمن

نزد ارباب رعيت كــــــــــــــــــــــار او تقدير شد

بر مراد دل رسيدن كـــــــــــــــــارما هر گز نبود

سرنوشت ما بدست ديگــــــــــــــران تحرير شد

مرغ اقبال وطـــــــــــــــن را بي بها پر كنده بود

در حصار نا مـــــــــــــرادي پيش من تصويرشد

خود كش و بيگانـه پرور كار ما در اين سراست

ناله اي  جان سوز كــــردن ؛لحظه اي تزويرشد

روزگار ما در ايـــــــــن جا خوش نمي گردد دگر

با زهــــــــــــــــــم تبعيض دگر بين ما تكثير شد

جـــــــــــــــاي ما در خانه اي همسايه نبود تا ابد

او زديدار مــــــــــــــــن و همسان من دلگير شد

گرچه از جـــــــــــــور زمان انديشه ام تاريك بود

گــــــــــــــردش گردون نمودم ذهن من تنوير شد

كعبه دل

فكر من را با خـــــــودش درگيركرد

عشق من را پيش خــود تفسير گرد

خواب ديدم سر بكف فــــــرمان برم

خـــــواب را در پيش من تعبير كرد

جلوه گر شد هر طـرف در پيش من

شُهرتِ آفـــــــــــــــاق را تنوير كرد

عقل را در عشـق فــــرمان بر نمود

ايـــــن چنـين احساس را تقدير كرد

قايِِقي بي بـــــــــاد بان در روي آب

ناخداي عقل را تكفير كـــــــــــــــرد

با همين احساس مـــــا هستي نمود

دست و پاي عــــــقل در زنجير كرد

قلب را در كـــــــعبه اي دل جا نهاد

گردش بت خــــــــانه را تحذير كرد

از همه آلــــــــــوده گي ها پاك شد

جسم و جــان خويش را تطهيركرد

سيد ظاهر موسوي 2012-03-16 

((زندگي ))

زندگــــــــــــــي زيباست اي يارم

زندگــــــــــي را دوست مي دارم

زندگــــــــــــــي درياست در دريا

آنــــــــــــچه در در ياست گفتارم

زندگــــــــــــي ابريست باران زا

هـــــر كــــــجا بذريست مي بارم

زندگــــــي تخــــــم محبت هاست

هـــــــــر دلي زيبا ست مي كارم

زندگــــــــي شهر است پر غوغا

در هياهــــو هــــــــا ست بيدارم

زندگي تلخ است و شيرين است

گــــــــــرچه من ديريست بيمارم

سيدظاهرموسوي 2012-01-09

(شهر شعر ))

شهر شعر و شهر شاعـــــــــــــر شهر يار

خــــــــــــــوانده ام حـــرف دلت را بار با ر

مست گشتم زين همه در و گــــــــــــــوهر

باده را بس كـــــــــــن ، مياور مي چه كار
شاد گشتم درمـــــــــــــــــــــــــيان دوستان

رفته است از خـــــــــــــاطـــــــراتم غم كنار

قـــــطره از بــــحر عميق "تـــــــــــركمان"

مي چشم من خوش گوار است خـوش گوار

گـــــــــــرچـــــــــــــه من شاعر نبودم نيستم

مي شوم شاعـــــــــــــــــــر به اذن كر دگا ر

حــــــــــــــــــــــــرفها دارم به گوش دل بسي

صنعت شعري نــبـــــــــــــــــــــــــاشد آشكار

ياوه را بس كــــــــــــــن تو بيش از اين مگو

دوستان را بيش از اين عــــــــــــــــذري ميا ر 

باميان

باميان اي سرزمـــــــين سبزه زار

سبز و شاداب تــــــو در فصل بهار

يــك فــــــــضاي پاك داري بي مثال

آب پاك جـــــاري داري خوش گوار

مردم خون گـــــــــرم داري مهربان

جان من بادا فـــــــــــــدايت اي ديار

سالهاي سال در ايــــــن مـــرزوبوم

بود تنديس بــــــــــــــــزرگت استوار

قـوم دون شاه مامـه را ويـران نمود

چشم صلــصالش از اين غم اشك بار

پيكرت را باز هــــــــــــم ويران نمود

قطعه، قطعه در مــــــــيان اين حصار

هردوچشمت را به يغــــــــما برده اند

تا نبيني اين چنين ليــــــــــــل  ونهار

جرم خود را باز بر گــــــــــو بي گناه 

بي گناهي جــــــــــــــــرم باشد آشكار

در خيــــــالم روز ترميمت كــــــــــنند

بعدي چـــــــــــــندين سال شايد انتظار 

مــــــــن سرودم شعر ها در وصف تو

در رسايت مــــــــــــــي سرايم بار بار

باميان؛ مــــــــــــــن نقش زيباي تو را  

در ضمير دل كشيدم يـــــــــــــــــاد گار

بام و ديـــــــــــوار و درت را اي وطن

تا ابد آباد خــــــــــــــــــــــــواهم پايدار

صلح مي خـــــواهم در اين شهر كهن

صلح و آرامش هميشه برقــــــــــــرار

مردم اين سرزميـــــــــــــــــن آزاد باد 

زير چتر رحمت پــــــــــــــــــرورد گار 

سيدظاهرموسوي

2012-03-02