X
تبلیغات
اشعار شعرای بامیان

مهمان

یارآمد خـــــــــــــــــانه ام مهمان شده

خانه ام امــــــــــــــروزنورافشان شده

قلب مـــن گم گشته بوددرکوی دوست

درمـــــــــــــــیان سینه اش پنهان شده

سالهای سال تــــــــــــــــــــنها زیستم

دردهجــــــــــــــــــــرانم دگردمان شده

بازهم خوش حــــال و خندان گشته ام

شهرمـــــــــــــا ازخنده  گل باران شده

ازنشاط وشادگــــــــــــــــــامی گفته ام

غــــــــــم دراین دنیایی ما زندان شده



تاريخ : دوشنبه دهم بهمن 1390 | 10:6 AM | نویسنده : سیدظاهر موسوی |

خداحافظ عزیزان مــــــــــــی روم بسیاردلتنگم

نمی دانم چــــــــــــه بنویسم ولی بادل هماهنگم

خدایاکاش مــــــــــن هرکزدراین دنیا نمی بودم

نمی دانم چــــه می گویم ولی باخویش درجنگم

نـــــــــــدارم پای رفـــــتن تاروم از پیش یارانم

قــــــــــــدم آهسته می مانم ومن بسیارمی لنگم

چرااشکم فزون گشته گــــــــمانم وقت رفتن شد

وجودم غرق درمــــــــاتم نمی گویم که ازسنگم

نه زردی زعـــــــــــفرانم من نه آبی آسمانم من

نمی دانم چه رنگم من تومی گویی که بی رنگم

2012-01-29



تاريخ : یکشنبه نهم بهمن 1390 | 9:48 AM | نویسنده : سیدظاهر موسوی |

خورشيد بهار

عزيزي مــــــــن قشنگ و نازنيني

چـــــــــــو خورشيد بهار سرزميني

چه آسان در دل مـــن راه گشودي

گمانم شعر حــــــــــافظ دل نشيني

چو سعدي پند هــــــاي ناب داري

چو مــــــــولانا هميشه در كميني

چو فــــرخزاد شيرين عشق داري

چو پروين مي سرايي كين چنيني

چو شهريار شيرين ذ كـــر يارش

چو مهدي در جــــــــواب آتشيني

نرو بـــــــــــالا بيا پايين به پيشم

نمي دانـــــــي كه موجود زميني

سيدظاهرموسوي 2012-01-25



تاريخ : چهارشنبه پنجم بهمن 1390 | 2:25 PM | نویسنده : سیدظاهر موسوی |

انسان

نـوع انسان با خودش در جنگ شد

خــــــــــــانه اي دنيا برايم تنگ شد

مي روم زين پرسه گاه زشت خوي

اي دريغـــــــــــا پاي رفتن لنگ شد

قلب مــــــــــــــا ديگر ندارد عاطفه

عاري از عشـق و محبت سنگ شد

در جهان مـــــا فقط رنگ است بس

كــــاكل معـشوق من  صد رنگ شد

درميـــــــــــان دوستان خوابم ربود

شب بسويم حمــله ور يك گنگ شد

غــــــــرق گشتم در خيال  خويشتن

در فــــــضاي ديگران اين ننگ شد

باز هـــــم بدعت به پا شد در جهان

بسته در پاي پسرهـــــــــا زنگ شد



تاريخ : سه شنبه چهارم بهمن 1390 | 9:2 AM | نویسنده : سیدظاهر موسوی |

"افغانستان ما "

زنده و جـــــــاويد باد افغان ما

مــــــــــردم ما كشور ما جان ما

نور حــــق در بين ما تا بنده باد

مكتب مـــــــــــــا دين ما قرآن ما

سربلند آباد مـــــــي خواهم تو را

خانه اي مــــا خانه اي ويران ما

در رهـــي تو جان نثاري مي كنم

قـــــــــرص محكمتر بود ايمان ما

خون خود در راه حفظت مي دهيم

هر چه كـــــوتاه تر بود دوران ما

سيد ظاهر موسوي 2011-11-



تاريخ : دوشنبه سوم بهمن 1390 | 9:35 AM | نویسنده : سیدظاهر موسوی |

افتخار

افتخارم بــــــــــــــود انسان گشته ام

حــــــــــــــــــامل آيات قرآن گشته ام

مـــــــــــــن ندارم كينه و بخل و حسد

زين همه امــــــراض درمان گشته ام

ناگهان ديدم حـــــــــــصار خويش را

در درون خـــــــويش زندان گشته ام

سوخــــــــــــتم در آتش جهل و نفاق

هــــــم چنان از سينه بريان گشته ام

روز و شب جنگ و جهالت پشت هم

من  ازاين اوضاع حـــيران گشته ام

گرچه اخراجــــــــــم نموده ازبهشت

پس چــــــــــرا تبعيد افغان گشته ام



تاريخ : شنبه یکم بهمن 1390 | 8:25 AM | نویسنده : سیدظاهر موسوی |