اشعارسیدظاهرموسوی

غزل
غزل هایی که می خوانم غزل نیست
هوای صحبت و میل بغل نیست

غذای زندگی مسموم گشته
خبر از کوزه ی شیر و عسل نیست

خشونت اوج دارد در جماعت
محبت در میان این ملل نیست

دلم هر روز تنها تر پریشان
کسی مانند من اینجا کسل نیست

هوای کشتن خود در سرم است
برای زنده ماندن یک علل نیست

غمی سنگین به دوشم بار گردید
ولی دستی برایم درعمل نیست

ز دنیا خسته ام بی هیچ تردید
گمانم پیش رویم راه حل نیست

بیا ما را شفا ده زین مصیبت
کسی مانند تو در این محل نیست
سید ظاهر موسوی